FBS Gehaktbrood met tomatenglazuur

Een drukke maand; deze augustus. Veel verjaardagen (van anderen, en van mijzelf) en ook nog eens op huwelijksreis. Er was bijna geen tijd meer om dingen te posten. En tot overmaat van ramp – al klinkt dat eigenlijk wel wat overdreven – heb ik 2x moeten koken voor de FoodBlogSwap van deze maand.

Ik mocht koken van de blog van Verona. Haar site heet Miss Baksel. Haha, dat klinkt alsof al haar baksels mislukken. Dat zal wel niet zo zijn, want ik zag vanalles lekkers op haar site staan. Al vrij snel besloot ik voor gehaktbrood met tomatenglazuur. En daar heb ik wel wat werk mee gehad…

Dit is een recept waar ik namelijk meerdere pogingen toe heb gedaan. De eerste keer was het resultaat eigenlijk niet wat ik ervan verwachtte. Wij aten de helft op, en de rest heb ik aan mijn schoonouders meegegeven. Zij waren er wel erg enthousiast over, maar toch heb ik besloten om het recept wat meer aan te passen. Normaal gesproken volg ik redelijk het recept, en pas ik alleen kleine dingen, of wat verhoudingen aan. Deze keer voelde ik me dus genoodzaakt om wat uitgebreidere aanpassingen door te voeren. Een van die wijzigingen is de saus. Ik bleek in eerste instantie maar 125ml ketchup in huis te hebben, terwijl het origineel om 200ml vraagt. En ondanks dat heb ik uiteindelijk maar de driekwart van de saus gebruikt. En niet omdat ik maar zo’n dun laagje op het gehakt heb gesmeerd. Verder vond ik de paprikapoeder erg overheersen. Ik voegde voor de 2e poging nu ook wat azijn toe; de suiker/honing maakt het namelijk erg zoet. De balsamico-azijn voor wat diepte, de appelazijn voor extra frisheid. De saus heb ik dus behoorlijk aangepakt. Hopelijk lijkt het nu ook wat meer op een glazuur, niet alleen een dikke tomatensaus.

Manlief T was niet zo enthousiast over de stukjes ui in het gehakt. (Waar heb ik dat eerder gehoord…?) Dus ik besloot voor deze 2e versie de uien en knoflook fijn te hakken/malen, als een soort boemboe. Toch de smaak en niet de stukjes.

Ik besloot ook meer voor een mediterrane sfeer te gaan en de peterselie te vervangen door een mengsel van gedroogde Italiaanse kruiden. Ik had geen groene pesto meer in huis, anders had ik daar ook een schepje van door het gehakt gemengd. Het gehakt is trouwens een mengsel van 1 deel rundergehakt, en 1 deel half-om-half gehakt. Dus uiteindelijk een kwart varkensgehakt.

En nu, het uiteindelijke resultaat: Jaah, lekker. De tweede versie was echt een stuk beter. De topping was nog steeds niet echt een glazuur, maar wel een stuk beter dan de eerste keer. Lekker fris, met net dat beetje zuur. En omdat ik ook een deel van de saus door het gehakt hebt gemixt lagen de smaken ook minder ver uit elkaar. De Italiaanse kruiden smaakten ook veel beter met de combinatie van de tomaten-topping. En geen stukjes ui, dat vond de echtgenoot wel een pluspunt. Dit recept ga ik vaker op deze manier maken.

 

Wat heb je nodig voor 4 personen?

  • 800 g gemengd gehakt
  • 1 flinke ui
  • 3 tenen knoflook
  • 4 el paneermeel
  • 2 el gedroogde Italiaanse kruiden
  • 50 g geraspte parmezaanse kaas
  • 1 tl worcestersaus
  • zout en peper

Voor de glazuur

  • 100 ml ketchup
  • 2 el honing
  • 2 tl mosterdpoeder
  • ½ tl worcestersaus
  • 1 tl balsamico-azijn
  • ½ tl appelazijn

 

Aan de slag!

Snij de ui in grove stukken en maal samen met de knoflook in een keukenmachine tot een pulp. Verhit wat olie in een pan en bak hierin de helft de de uienmix gaar. Laat helemaal afkoelen.
Meng in een kleine kom de ingrediënten voor de glazuur.
Meng in een grote kom het gehakt met de rauwe uienmix, de gebakken uienmix, de kruiden, parmezaanse kaas, paneermeel, worcestersaus, zout en peper, en eenderde deel van de glazuur. Doe het gehakt in een cakevorm en bestrijk de bovenkant met de helft van de overgebleven glazuur. Bak in een voorverwarmde oven van 170˚C gedurende 45 minuten. Neem het gehaktbrood uit de oven en giet het vet af. Bestrijk met de rest van de glazuur en bak nog eens 10 minuten.
Laat het gehaktbrood even rusten voordat je serveert.

 

Deze ronde maakte ik bovenstaand gehaktbrood van Verona. Paul van de blog 
Geur van Maillard (die ik trouwens al een hele lange tijd volg, dus voor mij nu extra leuk is om een van mijn recepten voorbij te zien komen) koos ook voor gehaktbrood, maar dan mijn versie met courgette.

 

BewarenBewaren

Leave a Reply